dimitra

dimitra

Η Κινηματογραφική Λέσχη του Φ.Ο.Υ 2019-2020 θα προβάλει την ταινία:

 

"Ο ΠΙΑΝΙΣΤΑΣ" (2002)

ΣΕ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΡΟΜΑΝ ΠΟΛΑΝΣΚΙ

 

ΔΕΥΤΕΡΑ 21/10/2019 & ΩΡΑ 21:00

 

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

 

Ο Πιανίστας είναι μια ταινία του Ρόμαν Πολάνσκι, παραγωγής 2002, με πρωταγωνιστή τον Έντριαν Μπρόντυ. Αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά της ομώνυμης αυτοβιογραφίας του Εβραίου Πολωνού μουσικού, Βλαντισλάβ Σπίλμαν (Wladyslaw Szpilman, 19112000 ).

Η ταινία βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ των Καννών με τον Χρυσό Φοίνικα, ενώ διεκδίκησε επτά βραβεία της Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ), ανάμεσα στα οποία και αυτό της καλύτερης ταινίας. Τελικά κέρδισε τρία: Καλύτερης σκηνοθεσίας, Διασκευασμένου Σεναρίου και Α’ Ανδρικού Ρόλου, με τον Μπρόντυ να αποτελεί το νεαρότερο ηλικιακά ηθοποιό που έχει λάβει το βραβείο αυτό. Αξιοσημείωτο είναι επίσης πως η ταινία κέρδισε επίσης επτά Βραβεία Σεζάρ, ανάμεσα στα οποία αυτά της Καλύτερης ταινίας, Καλύτερης σκηνοθεσίας και Α’ Ανδρικού Ρόλου, χαρίζοντας στον Μπρόντυ ακόμη μια ασυνήθιστη πρωτιά: αυτή του πρώτου Αμερικανού που παίρνει αυτή τη διάκριση.

Υπόθεση

Ο Βλαντισλάβ Σπίλμαν, ένας διάσημος Εβραιοπολωνός πιανίστας που δουλεύει στον ραδιοφωνικό σταθμό της Βαρσοβίας, βλέπει τον κόσμο του να καταρρέει με το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και την εισβολή των Γερμανών στην Πολωνία, τον Σεπτέμβριο του 1939. Αφού ο ραδιοφωνικός σταθμός καταστρέφεται από τις εκρήξεις, ο Βλαντισλάβ επιστρέφει σπίτι όπου και μαθαίνει ότι η Μεγάλη Βρετανία και η Γαλλία έχουν κηρύξει πόλεμο ενάντια στη Γερμανία. Πιστεύοντας ότι ο πόλεμος θα τελειώσει γρήγορα, αυτός και η οικογένειά του γιορτάζουν το γεγονός.

Ωστόσο κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής που λαμβάνει χώρα τους επόμενους μήνες, οι συνθήκες διαβίωσης των Εβραίων σταδιακά χειροτερεύουν και τα δικαιώματά τους περιορίζονται: κάθε οικογένεια επιτρέπεται να έχει ένα ελάχιστο χρηματικό ποσό, όλοι πρέπει να φοράνε ένα περιβραχιόνιο με το Αστέρι του Δαβίδ για να ξεχωρίζουν και γενικά να ωφελούν να δέχονται αδιαμαρτύρητα διάφορες ταπεινώσεις. Ώσπου τελικά το 1940, συγκεντρώνονται όλοι στο Γκέτο της Βαρσοβίας. Εκεί αντιμετωπίζουν την πείνα, την καταδίωξη και τον εξευτελισμό από τους Ναζί και τον συνεχή φόβο του θανάτου ή βασανισμού. Σύντομα, τους πηγαίνουν στις εγκαταστάσεις εξολόθρευσης στην Τρεμπλίνκα. Ο Βλαντισλάβ σώζεται την τελευταία στιγμή από έναν αστυνομικό του εβραϊκού γκέτο, που τυγχάνει να είναι οικογενειακός φίλος. Μακριά πλέον από την οικογένειά του, παραμένει στο γκέτο ως εργάτης-σκλάβος στις γερμανικές μονάδες κατασκευής ενώ αργότερα αφήνεται στη βοήθεια όσων μη-Εβραίων γνωστών του τον θυμούνται ακόμα.

Όσο ζει κρυμμένος, γίνεται μάρτυρας πολλών θηριωδιών που διαπράττουν τα Ες-Ες, όπως μαζικές δολοφονίες, ξυλοδαρμούς και εμπρησμούς. Παρακολουθεί επίσης την επανάσταση που λαμβάνει χώρα στο γκέτο, χωρίς να μπορεί να προσφέρει ή να αντιδράσει με άλλο τρόπο. Τελικά, τα Ες-Ες μπαίνουν με τη βία στο γκέτο και σκοτώνουν όλους σχεδόν τους εναπομείναντες αντάρτες. Ανάμεσα στις τρομακτικές σκηνές που εξελίσσονται γίνεται μια αναφορά στη δράση του Γιόζεφ Μπλος, ενός αξιωματικού των Ες-Ες γνωστού σήμερα για τις ιδιαίτερα βάναυσες πράξεις του. Χαρακτηριστικά συγκεντρώνει και εκτελεί μια ομάδα Εβραίων που έμοιαζαν αρκετά μεγάλοι ή αδυνατισμένοι για να δουλέψουν. Σε κάποια άλλη σκηνή, η απάντησή του σε μια νεαρή μητέρα που τον ρωτά πού πηγαίνουν τα τρένα είναι ένας εξ επαφής πυροβολισμός.

Ένα χρόνο μετά, η ζωή στη Βαρσοβία γίνεται όλο και χειρότερη. Η πολωνική αντίσταση γνωρίζει αποτυχίες ενάντια στη γερμανική κατοχή, κάτι που οδηγεί στη ραγδαία μείωση του πληθυσμού. Ο Σπίλμαν εν τω μεταξύ, αγγίζει το θάνατο λόγω αρρώστιας (ίκτερου) και υποσιτισμού. Μετά την απομάκρυνση όλου του πληθυσμού της Βαρσοβίας και των Γερμανών λόγω του ρωσικού στρατού που πλησιάζει, μένει εντελώς μόνος.

Τριγυρνά στα λιγοστά σπίτια που δεν έχουν καταστραφεί εντελώς και ψάχνει για φαγητό. Ενώ προσπαθεί απεγνωσμένα να ανοίξει μια κονσέρβα διαπιστώνει με τρόμο πως κάποιος τον παρακολουθεί. Ωστόσο δεν ήταν η περίπολος, αλλά ένας ένστολος Γερμανός, ο Βιλμ Χόσενφελντ. Ο Σπίλμαν έχει παραλύσει στην ιδέα του θανάτου, αλλά ο Γερμανός του ζητά απλά να του παίξει κάτι στο πιάνο. Ο Σπίλμαν, μια σκιά πλέον του παλιού εαυτού του, παίζει την Μπαλάντα του Σοπέν σε Σολ Μινόρε. Ο Γερμανός συγκινημένος του επιτρέπει να συνεχίσει να κρύβεται στη σοφίτα και του φέρνει τακτικά φαγητό, σώζοντάς του τη ζωή.

Λίγες εβδομάδες αργότερα, οι Γερμανοί αναγκάζονται να υποχωρήσουν λόγω του Κόκκινου Στρατού. Στην τελευταία τους συνάντηση, ο Γερμανός ρωτά τον Σπίλμαν το όνομά του και όταν εκείνος του απαντά, αναφωνεί πως είναι ταιριαστό όνομα για πιανίστα (το Szpilman είναι ομόφωνο του γερμανικού spielmann που σημαίνει «αυτός που παίζει»), και του υπόσχεται πως θα τον ακούει στο ραδιόφωνο. Επίσης του δίνει το σακάκι του, κάτι που παραλίγο να αποβεί μοιραίο αφού οι Πολωνοί τον μπερδεύουν για Γερμανό και τον πυροβολούν. Όταν αντιλαμβάνονται ότι είναι Πολωνός τον ρωτούν γιατί φοράει γερμανικό σακάκι και εκείνος απαντά απλά «κρυώνω».

Σε ένα κοντινό στρατόπεδο συγκέντρωσης, ο Γερμανός ευεργέτης του Σπίλμαν βρίσκεται εκεί μαζί με πολλούς άλλους Γερμανούς και παρακαλεί έναν Πολωνό μουσικό να μιλήσει στον Σπίλμαν για να τον ελευθερώσει. Ο Σπίλμαν, που πλέον εργάζεται ξανά στον ραδιοφωνικό σταθμό, φτάνει πολύ αργά. Όλοι οι αιχμάλωτοι έχουν μεταφερθεί χωρίς να αφήσουν ίχνος πίσω τους. Στην τελευταία σκηνή της ταινίας, ο Βλαντισλάβ Σπίλμαν θριαμβεύει παίζοντας Σοπέν μπροστά σε ένα μεγάλο κοινό. Στους τίτλους τέλους μαθαίνουμε πως ο Σπίλμαν παρέμεινε στη Βαρσοβία όπου πέθανε το 2000 σε ηλικία 88 ετών και πως ο Γερμανός ευεργέτης του πέθανε το 1952 σε ένα Σοβιετικό στρατόπεδο, μετά από απάνθρωπα βασανιστήρια επτά χρόνων, σε κατάσταση πλήρους ψυχικής διαταραχής. Συν τοις άλλοις είχε υποστεί και ένα εγκεφαλικό επεισόδιο. Ο Σπίλμαν τον έψαχνε για έναν χρόνο. Το 1950 έμαθε το όνομά του και προσπάθησε να τον απελευθερώσει, χωρίς όμως επιτυχία. Το 1957 επισκέφθηκε την οικογένειά του στη Δυτική Γερμανία

Διανομή

Ηθοποιός Ρόλος
Έιντριεν Μπρόντυ Βλαντισλάβ Σπίλμαν
Τόμας Κρέτσμαν Βιλμ Χόσενφελντ
Φρανκ Φίνλεϋ Πατέρας
Μωρίν Λίπμαν Μητέρα
Εμίλια Φοξ Ντορότα
Εντ Στόπαρντ Χένρικ
Τζούλια Ράινερ Ρετζίνα
Τζέσικα Κέιτ Μέιερ Χαλίνα
Μίκαλ Ζεμπρόφσκι Γιούρεκ

Να ‘μαστε πάλι μαζί ….

για να επικοινωνήσουμε… με ένα έργο ελληνικό, σύγχρονο, σημερινό, με γλώσσα σκληρή, κοφτή, πολλές φορές προκλητική, συνάμα όμως τόσο γνώριμη σε όλους!

Θέμα; Επικοινωνία και αναζήτηση συντρόφου! Στην εποχή της ταχύτητας και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης μπορείς να βρεις το ταίρι σου μέσα σε ένα bar;

Έξι άντρες και έξι γυναίκες παίρνουν μέρος σ ένα παιχνίδι συναντήσεων! 12 άνθρωποι τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους, που υποφέρουν από μοναξιά, φόβο, ψυχικά τραύματα, και προσωπικά αδιέξοδα…

Έχουν όμως και ανομολόγητες επιθυμίες, θέλουν …  πιστεύουν… προσπαθούν…

Απόψε πρέπει να πουν αλήθειες…

σαν πληγή;

σαν ενοχή;

σαν απωθημένο;

σαν ανεκπλήρωτο;

σαν απ’ το σκοτάδι στο φως;

 

Σας περιμένουμε…

Η Κινηματογραφική Λέσχη του Φ.Ο.Υ 2019-2020 θα προβάλει την ταινία:

"ΟΙ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ" (2006)

ΣΕ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΦΛΟΡΙΑΝ ΧΕΝΚΕΛ ΦΟΝ ΝΤΟΝΕΡΣΜΑΡΚ

ΔΕΥΤΕΡΑ 14/10/2019 & ΩΡΑ 21:00

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

 

Το 1984 στο Ανατολικό Βερολίνο, ο αξιωματούχος της Στάζι Γκερντ Βίσλερ διατάσσεται να παρακολουθεί το διαμέρισμα ενός διάσημου ζευγαριού καλλιτεχνών. Καθώς, όμως, συνεχίζεται η παρακολούθηση, αρχίζει να επεμβαίνει διακριτικά στη ζωή τους, κάτι που έχει επιπτώσεις και στη δική του. Βραβείο καλύτερης ευρωπαϊκής ταινίας 2006. Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας.

 

Δραματική 2006 | Έγχρ. | Διάρκεια: 137'

Γερμανική ταινία, σκηνοθεσία Φλόριαν Χένκελ φον Ντόνερσμαρκ με τους: Ούλριχ Μίχε, Μαρτίνα Γκέντεκ, Σεμπάστιαν Κοχ, Ούλριχ Τουκούρ

 

Η ομάδα πολιτιστικών διαδρομών του Φ.Ο.Υ θα επισκεφτεί  το Νέο Μουσείο «Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή» το Σάββατο 26/10/2019 ώρα αναχώρησης από τον Φ.Ο.Υ 12:15 με πούλμαν. Τιμή με ξενάγηση (η οποία θα διαρκέσει 1 ½ ) και πούλμαν 15€

Για κρατήσεις θέσεων και πληροφορίες επικοινωνήστε με την Γραμματεία του Φ.Ο.Υ στα τηλέφωνα 2107625856-2107629344-6973815264 καθημερινά 18:00-22:00 εκτός Σαββάτου και Κυριακής

Σαν να δανείστηκε το χρώμα από τη διπλανή εκκλησία του Άγιου Σπυρίδωνα, να πήρε το γεωμετρικό σχήμα από το μεσοπολεμικό κτίριο που βρίσκεται στα πόδια του επί της Ερατοσθένους και να επέμεινε στην αρχιτεκτονική πρωτοπορία που απαιτεί ένα σύγχρονο μουσείο, το πολυώροφο κτίριο με πρόσοψη-πλάκες πωρόλιθου που αποκαλύφθηκε στο Παγκράτι είναι το νέο διαμάντι της Αθήνας. Όπως ήταν αναμενόμενο, η πρώτη εικόνα του νέου Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή είναι τόσο αποστομωτική όσο και τα ονόματα που έχουν ακουστεί ότι φέρει στη συλλογή του. Πικάσο, Βαν Γκογκ, Μονέ, Ελ Γκρέκο, Ντε Κίρικο, Μιρό και πόσοι ακόμη. Τελικά, μετά από αρκετές αναποδιές και δυσκολίες, το όνειρο του ζεύγους Γουλανδρή γίνεται πραγματικότητα: η αμύθητης αξίας συλλογή που είχαν χτίσει τα χρόνια που συμπορεύονταν βρίσκει μόνιμη έδρα στην πρωτεύουσα και ανοίγεται στο κοινό, σε έναν πολύ εντυπωσιακό μάλιστα χώρο.

Μόλις περάσεις τη βαριά πύλη του μουσείου, από την πλευρά της πλατείας που πλέον έχει αναπλαστεί και είναι πιο πράσινη από ποτέ, βλέπεις στο βάθος του ισογείου την Ελίζα Γουλανδρή διά χειρός Σαγκάλ. Δεν αδίκησε καθόλου την ομορφιά της Αθηναίας ο Γάλλος καλλιτέχνης. Ανάμεσα σε μια πανδαισία χρωμάτων, με τα μεγάλα καστανά της μάτια και την κομψή κορμοστασιά, η σικάτη και διορατική καλλονή που βρισκόταν δίπλα στο γόνο της τρανής εφοπλιστικής οικογένειας αποτυπώνεται γεμάτη υπερηφάνεια – σαν να προοικονομεί άθελά της τη σημερινή ημέρα.

Βρισκόμαστε μια ανάσα πριν από την 2η Οκτωβρίου και τα επίσημα θυρανοίξια. Σε λίγο χιλιάδες κόσμου θα στέκεται μπροστά από αυτό το πορτρέτο. «Είναι από την δεκαετία του ’70, όταν το ζευγάρι έμενε στο Παρίσι», μου λέει με ενθουσιασμό ο διευθυντής του νέου μουσείου, Κυριάκος Κουτσομάλλης. «Είχαν στον κύκλο τους καλλιτέχνες, συγγραφείς, διευθυντές μουσείων, όλα τα μεγάλα ονόματα της εποχής, όπως ο η Κάλλας και o Μιχαήλ Μπαρίσνικοφ, ο Σαγκάλ, ο Αντρέ Μπρετόν, ο Σεζάρ και ο Μπαλτίς, ο Τσαρούχης και ο Μπουζιάνης. Στα γεύματα που έκαναν τότε υπήρχε μια μαγική μείξη ανθρώπων. Πολλές φορές τα άτομα ξεπερνούσαν τα εξήντα ενώ ανάμεσά τους είχα βρεθεί κι εγώ. Καθόντουσαν δίπλα-δίπλα επιφανείς των τεχνών και των γραμμάτων, εφοπλιστές και επιχειρηματίες, γεννώντας πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις για τέχνη, πολιτική, φιλοσοφία και ό,τι μπορείς να φανταστείς».

Σύσταση και σκοπός του Ιδρύματος

Το Ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή ιδρύθηκε το 1979. Πρόκειται για έναν κοινωφελή μη κερδοσκοπικό οργανισμό, που έχει ως κύριο σκοπό την λειτουργία των μουσείων του στην Άνδρο και τώρα στην Αθήνα, καθώς και την προαγωγή σε εθνικό και διεθνές επίπεδο των εικαστικών Τεχνών.

Εμπνευστές και χορηγοί του εγχειρήματος αυτού ήταν οι αείμνηστοι Βασίλης και Ελίζα Γουλανδρή, οι οποίοι διακρίνονταν για το ασίγαστο πάθος και την αγάπη τους για τις τέχνες. Οραματίστηκαν έναν ζωντανό πολιτιστικό φορέα, ενταγμένο στην τροχιά των διεθνών δρωμένων στον χώρο των εικαστικών τεχνών.

Μέσω του Ιδρύματος που φέρει το όνομά τους, προικοδότησαν τον γενέθλιο τόπο του Βασίλη, την Άνδρο, με τρεις πρότυπους μουσειακούς χώρους, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (το 1979), όπου εκτίθενται έργα Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, το Αρχαιολογικό Μουσείο (το 1981), του οποίου την κατασκευή χρηματοδότησαν ως δωρεά στο ελληνικό κράτος, και τη Νέα Πτέρυγα του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, όπου οργανώνονται κάθε καλοκαίρι από το 1986 διεθνείς εκθέσεις διακεκριμένων καλλιτεχνών.

Επιθυμία τους ήταν η δημιουργία ενός έτερου μουσείου στην Αθήνα, προκειμένου να δώσουν την ευκαιρία στο ευρύ κοινό να έρθει σε επαφή και να εξοικειωθεί με την Τέχνη που τόσο αγάπησαν. Έφυγαν και οι δυο από τη ζωή, ο μεν Βασίλης Γουλανδρής στις 27 Απριλίου του 1994, η δε Ελίζα στις 25 Ιουλίου του 2000, μην έχοντας προλάβει, δυστυχώς, να δουν το όραμά τους να υλοποιείται. Διέθεσαν ωστόσο γενναιόδωρα όλα τα μέσα προκειμένου ο στόχος τους αυτός να βρει κάποια στιγμή την ενσάρκωσή του.

Το μουσείο της Αθήνας ολοκληρώνεται 25 χρόνια μετά τον θάνατο του Βασίλη και 19 χρόνια μετά τον θάνατο της Ελίζας Γουλανδρή, σηματοδοτώντας την αρχή ενός νέου κεφαλαίου για το Ίδρυμα, σκοπός του οποίου είναι, παράλληλα με το μουσείο της Άνδρου, να αναδείξει τη νέα αυτή εστία σε φορέα ανάπτυξης πρωτοποριακών πολιτιστικών δράσεων, αξιοποιώντας σύγχρονες μουσειακές εφαρμογές στον χώρο της νεότερης και σύγχρονης ελληνικής και διεθνούς τέχνης.

Ο Φ.Ο.Υ πάει θέατρο: την Παρασκευή 18/10/2019  

Για κρατήσεις θέσεων μέχρι τις 14/10/2019, επικοινωνείτε καθημερινά με την γραμματεία του Φ.Ο.Υ από τις 18:00-22:00 ή στα τηλέφωνα 2107625856 - 2107629344-6973815264.
το εισιτήριο μαζί με το πούλμαν ανέρχεται στα 17€. Ώρα αναχώρησης από τον Φ.Ο.Υ 19:30

Απόψε αυτοσχεδιάζουμε μια παράσταση βασισμένη σε ένα θέμα του Luigi Pirandello και τη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι

Mια παράσταση-ύμνος στο θέατρο και στους ανθρώπους του, που συνδυάζει τη δραματουργία του Πιραντέλο με την πρωτότυπη μουσική του Χατζιδάκι, αποτυπώνοντας την εκρηκτική σχέση ανάμεσα στον δημιουργό και στο δημιούργημά του.

ΚΤΙΡΙΟ ΤΣΙΛΛΕΡ - ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ

Το έργο του νομπελίστα Λουίτζι Πιραντέλλο σμίγει ξανά με τη μουσική του βραβευμένου με Όσκαρ Μάνου Χατζιδάκι σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Μαυρίκιου και τη μουσική διασκευή και ενορχήστρωση του Νίκου Κυπουργού. Ο πολυδιάστατος σκηνοθέτης Δημήτρης Μαυρίκιος, γνώστης σε βάθος της περίπτωσης Πιραντέλλο, ξαναφέρνει τον Σικελό δραματουργό στο Εθνικό Θέατρο με μια παράσταση ύμνο στο θέατρο και στους ανθρώπους του.

Ένας θίασος προσπαθεί να διασκευάσει σε θεατρικό έργο το διήγημα του Λουίτζι Πιραντέλλο Λεονόρα, Αντίο!. Οι σκηνοθετικές εντολές προκαλούν σύγχυση στους ηθοποιούς, οι οποίοι στο μεταξύ ταυτίζονται τόσο πολύ με τους ρόλους τους, ώστε διώχνουν τον σκηνοθέτη προκειμένου να ζήσουν τις ζωές των χαρακτήρων που υποδύονται!

Η δύναμη του δημιουργήματος έναντι του δημιουργού είναι ζήτημα ουσιώδες για την τέχνη, αλλά και για τον Λουίτζι Πιραντέλλο. Το έργο, το οποίο συμπληρώνει την τριλογία (Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα, Ερρίκος ο Δ', Απόψε αυτοσχεδιάζουμε) του συγγραφέα υπό τη μορφή «θεάτρου μέσα στο θέατρο», πραγματεύεται το πλέον αγαπημένο του θέμα: τη σύγχυση της φαντασίας με την πραγματικότητα.

Ο Λουίτζι Πιραντέλλο, άλλωστε, δεν είναι μόνο ένας καταξιωμένος συγγραφέας, τα έργα του οποίου συνεχίζουν να παίζονται με αμείωτο ενδιαφέρον σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι επίσης ένας σπουδαίος Ευρωπαίος διανοούμενος και εμβριθής πολιτικός στοχαστής. 

Η παράσταση είναι κατάλληλη για θεατές από 15 ετών και άνω.

Κωμωδία του Λουίτζι Πιραντέλο
Διαρκεια : 100 '
Σκηνοθ.:Δ. Μαυρίκιος
Ερμηνεύουν: Ρ. Οικονομίδου, Ν. Φαρμάκης, Γ. Βογιατζής, Δ. Μαυρίκιος, Γ. Σκαφιδά, Λ. Φωτοπούλου, Εύα Οικονόμου-Βάμβακα, Κ. Αρνόκουρος. Τραγούδι: Λ. Νταλανίκα. Σκην.: Δ. Πολυχρονιάδης. Κοστ.: Ν. Ψυχογιού. Ενορχ. μουσικής: Ν. Κυπουργός. Φωτ.: Λευτ. Παυλόπουλος. Κατάλληλο για θεατές άνω των 15 ετών.

 

 

Η Κινηματογραφική Λέσχη του Φ.Ο.Υ 2019-2020 θα προβάλει την ταινία:

"ΣΙΝΕΜΑ Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ" (1988)

ΣΕ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΤΖΟΥΖΕΠΕ ΤΟΡΝΑΤΟΡΕ

ΔΕΥΤΕΡΑ 7/10/2019 & ΩΡΑ 21:00

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

 

 

 

ο Σινεμά ο Παράδεισος (πρωτότυπος τίτλος: Nuovo Cinema Paradiso) είναι ιταλική ταινία του 1988 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Τζουζέπε Τορνατόρε.

Πλοκή

Ρώμη, δεκαετία του 80. Ο διάσημος σκηνοθέτης Σαλβατόρε Ντι Βίτα γυρίζει σπίτι του, όπου η ερωμένη του του λέει ότι τηλεφώνησε η μητέρα του για να ενημερώσει πως πέθανε ο Αλφρέντο. Επίσης, ο Σαλβατόρε δεν έχει πάει στο χωριό του, το Τζιανκάλντο στη Σικελία, εδώ και 30 χρόνια.

Τότε αρχίζει μια ιστορική αναδρομή, που ξεκινά από τα παιδικά χρόνια του Σαλβατόρε. Στο σινεμά της γειτονιάς του, το Cinema Paradiso, ο Σαλβατόρε (Τότο) πηγαίνει συχνά και γίνεται φίλος με τον άντρα που προβάλλει τις ταινίες, τον Αλφρέντο. Στο σινεμά πηγαίνει πολύς κόσμος και ο παπάς ζητά από τον Αλφρέντο να κόβει τις σκηνές με τα φιλιά, καθώς τις θεωρεί ανήθικες.

Μία μέρα, δημιουργείται επιπλοκή και η αίθουσα που βρίσκεται ο Αλφρέντο παίρνει φωτιά. Τότε ο μικρός Τότο τρέχει και σέρνει τον Αλφρέντο έξω, σώζοντας τη ζωή του.

Μετά από μια δεκαετία, ο Σαλβατόρε είναι μαθητής λυκείου και δουλεύει στο Cinema Paradiso, προβάλλοντας ταινίας. Μια μέρα τον επισκέπτεται ο Αλφρέντο και αποκαλύπτεται πως είναι τυφλός, κάτι που του συνέβη τη νύχτα που κάηκε το σινεμά. Ο Σαλβατόρε είναι ερωτευμένος με την Έλενα, την κόρη ενός τραπεζίτη. Μετά από πολλή προσπάθεια κάνουν σχέση, όμως χωρίζουν λόγω της άρνησης του πατέρα της.

Ο Σαλβατόρε απογοητευμένος, πηγαίνει στον στρατό και στέλνει συνεχώς γράμματα στην Έλενα, χωρίς ανταπόκριση. Όταν γυρίζει στο χωριό του, ο Αλφρέντο τον παρακινεί να φύγει για πάντα από εκεί και να μην ξαναγυρίσει πίσω, ούτως ώστε να εκπληρώσει τα όνειρά του.

Πίσω στο σήμερα, ο Σαλβατόρε γυρίζει στο χωριό του για την κηδεία του Αλφρέντο. Έχει αλλάξει πολύ η όψη της περιοχής και το Cinema Paradiso είναι ένα ερείπιο. Ο ιδιοκτήτης τον πληροφορεί πως έχει κλείσει εδώ και 6 χρόνια και πως σε λίγες μέρες θα το γκρεμίσει ο δήμος για να το κάνει πάρκινγκ.

Η χήρα του Αλφρέντο του λέει πως του έχει αφήσει κάτι. Ο Σαλβατόρε το παίρνει στο σπίτι του και βλέπει πως είναι μια σειρά από φιλμς. Έπειτα, βλέπει ένα βίντεο που είχε τραβήξει παλιά, στο οποίο προβάλλεται η Έλενα, και η μητέρα του του λέει πως όσες φορές τον έχει πάρει τηλέφωνο, έχουν βγει απαντήσει πολλές γυναίκες, όμως καμία δεν ακούγεται σαν να τον αγαπάει. Επίσης, του λέει πως δεν του κρατά κακία που δεν πήγε να την δει 30 χρόνια.

Γυρνώντας στη Ρώμη, ο Σαλβατόρε προβάλλει τα φιλμς που του άφησε ο Αλφρέντο, τα οποία περιέχουν όλες τις σκηνές με τα φιλιά που του είχε πει ο παπάς να κόψει. Ο Σαλβατόρε αισθάνεται αγαλλίαση και ξεσπά σε κλάματα.

Διανομή

Ηθοποιός Ρόλος
Φιλίπ Νουαρέ Αλφρέντο
Σαλβατόρε Κάσιο Σαλβατόρε Ντι Βίτα (Τότο)
Μάρκο Λεονάρντι
Ζακ Περέν
Αγκνέζε Νάνο Έλενα
Πουπέλα Μάτζιο Μαρία (η μητέρα του Σαλβατόρε)

 

"ΚΡΑΜΕΡ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΚΡΑΜΕΡ" (1979)

ΣΕ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΡΟΜΠΕΡΤ ΜΠΕΝΤΟΝ

ΔΕΥΤΕΡΑ 25/9/2019 & ΩΡΑ 21:00

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

 

Κράμερ εναντίον Κράμερ (αγγλικά: Kramer vs. Kramer) είναι αμερικανική δραματική ταινία παραγωγής 1979 σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Μπέντον. Το σενάριο έγραψε ο ίδιος και είναι βασισμένο στο βιβλίο του Έιβερι Κόρμαν. Πρωταγωνιστούν οι Ντάστιν Χόφμαν και Μέριλ Στριπ.

Η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός παντρεμένου ζευγαριού και τον αντίκτυπο που έχει το διαζύγιό τους στο περιβάλλον τους και ιδιαίτερα στο μικρό τους γιο.

Το Κράμερ εναντίον Κράμερ έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία και βραβεύτηκε με 5 Βραβεία Όσκαρ.

Πλοκή

Ο Τεντ Κράμερ, ένας εργασιομανής και στέλεχος διαφημιστικής εταιρίας, αναλαμβάνει τον μεγαλύτερο πελάτη της εταιρίας. Αφού περνάει τη μέρα του συζητώντας με το αφεντικό του το νέο του καθήκον, επιστρέφει σπίτι και βρίσκει τη σύζυγό του Τζοάνα να τον εγκαταλείπει.

Ο Τεντ αναγκάζεται να μεγαλώσει το γιο τους Μπίλι μόνος του. Οι δυο θα αρχίζουν να μισούν ο ένας τον άλλον καθώς ο Τεντ έχει πολύ δουλειά να κάνει και ο Μπίλι δεν αισθάνεται την αγάπη και την προσοχή που του έδινε η μητέρα του. Μετά από αρκετούς μήνες, οι Τεντ και Μπίλι θα εναρμονιστούν με τα νέα δεδομένα και τελικά θα αρχίσουν να αγαπάνε και να νοιάζονται ο ένας τον άλλον.

Ο Τεντ θα γίνει φίλος με τη γειτόνισσά του Μάργκαρετ, η οποία είχε συμβουλέψει την Τζοάνα να τον εγκαταλείψει. Η Μάργκαρετ είναι και αυτή μητέρα χωρίς σύζυγο. Μια μέρα καθώς κάθονται στο πάρκο και παρακολουθούν τα παιδιά τους να παίζουν, ο Μπίλι τραυματίζεται σοβάρα στο πρόσωπο. Ο Τεντ αμέσως τον πηγαίνει στο νοσοκομείο και τον παρηγορεί τρυφερά, αντιπροσωπεύοντας την συνεχώς αυξανόμενη συναισθηματική ένωση και αίσθηση υπευθυνότητας για το παιδί του από τότε που τους εγκατέλειψε η Τζοάνα.

15 μήνες αργότερα η Τζοάνα επιστρέφει στη Νέα Υόρκη με σκοπό να διεκδικήσει τον Μπίλι και μια μάχη διεκδίκησης της κηδεμονίας αρχίζει. Κατά τη διάρκεια της δίκης, οι Τεντ και Τζοάνα είναι απροετοίμαστοι για τη σκληρή "δολοφονία" των χαρακτήρων τους από τους δικηγόρους τους. Η Μάργκαρετ αναγκάζεται να ομολογήσει ότι συμβούλεψε την Τζοάνα να αφήσει τον Τεντ αν ήταν δυστυχισμένη όπως η ίδια έλεγε και λέει στο δικαστήριο ότι ο Τεντ έχει αλλάξει. Τελικά, το γεγονός ότι ο Τεντ απολύθηκε και αναγκάστηκε να δεχτεί μια δουλειά με λιγότερες αποδοχές και το ατύχημα του Μπίλι θα προκαλέσουν ζημιά στην αξιοπιστία του Τεντ ως γονιός.

Το δικαστήριο δίνει την κηδεμονία στην Τζοάνα, όχι εξαιτίας των αποδείξεων αυτών αλλά επειδή ένα παιδί είναι καλύτερο να μεγαλώσει με τη μητέρα του. Ο Τεντ θέλει να ασκήσει έφεση αλλά ο δικηγόρος του τον προειδοποιεί ότι αν προβούν σε έφεση ο Μπίλι θα αναγκαστεί να καταθέσει και ο Τεντ δεν μπορεί να αντέξει την σκέψη να περάσει ο γιος του τέτοια δοκιμασία. Έτσι αποφασίζει να μη διεκδικήσει την κηδεμονία.

Τη μέρα όπου ο Μπίλι πρόκειται να μετακομίσει με την Τζοάνα, οι Τεντ και Μπίλι φτιάχνουν πρωινό μαζί. Αγκαλιάζονται σφιχτά καθώς ξέρουν και οι δύο ότι θα είναι η τελευταία φορά που τρώνε πρωινό μαζί. Η Τζοάνα ζητάει από τον Τεντ να μιλήσουν. Του λέει ότι αν και αγαπάει τον Μπίλι και θέλει να τον έχει μαζί της, γνωρίζει ότι ο Μπίλι είναι ήδη στο σπίτι του και ότι το πραγματικό του σπίτι είναι μαζί του. Έτσι δεν τον παίρνει μαζί της. Καθώς μπαίνει στο ασανσέρ, ρωτάει τον Τεντ "Πώς είμαι;". Η ταινία τελειώνει με τις πόρτες να κλείνουν και με την Τζοάνα, λίγο πριν ο Τεντ της απαντήσει "Είσαι υπέροχη", να ανεβαίνει στο σπίτι για να μιλήσει στον Μπίλι.

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες

  • Ντάστιν Χόφμαν στο ρόλο του Τεντ Κράμερ
  • Μέριλ Στριπ στο ρόλο της Τζοάνα Κράμερ
  • Τζάστιν Χένρι στο ρόλο του Μπίλι Κράμερ
  • Τζέιν Αλεξάντερ στο ρόλο της Μάργκαρετ Φελπς
  • Πέτρα Κινγκ στο ρόλο της Πέτι Φελπς
  • Μελίσα Μόρελ στο ρόλο της Κιμ Φελπς
  • Χάουαρντ Νταφ στο ρόλο του Τζον Σόνεσι
  • Τζορτζ Κο στο ρόλο του Τζιν Ο' Κόνορ
  • ΤζοΜπεθ Γουίλιαμς στο ρόλο της Φίλις Μπερνάρντ
  • Χάουλαντ Τσαμπερλέν στο ρόλο του Δικαστή Άτκινς

 

"V FOR VENDETTA" (2005)

Σε Σκηνοθεσία του ΤΖΕΙΜΣ ΜΑΚΤΙΓΚ

 

ΔΕΥΤΕΡΑ 23 Σεπτεμβρίου 2019 & ώρα 21:00

 

Είσοδος Ελεύθερη

Η κινηματογραφική ταινία V for Vendetta είναι αμερικανικό δυστοπικό περιπετειώδες θρίλερ, παραγωγής 2005 σε σκηνοθεσία Τζέιμς ΜακΤιγκ. Το σενάριο έγραψαν οι Λίλι και Λάνα Γουατσόφσκι οι οποίες ανέλαβαν και την παραγωγή μαζί με τον Τζόελ Σίλβερ. Αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του ομότιτλου βιβλίου κόμικ των Άλαν Μουρ και Ντέιβιντ Λόιντ. Η ταινία διαδραματίζεται στο Λονδίνο του κοντινού μέλλοντος. Πρωταγωνιστεί η Νάταλι Πόρτμαν στο ρόλο της Ίβι, μιας εργαζόμενης κοπέλας που πρέπει να καθορίσει αν ο ήρωας της έχει γίνει η ίδια η απειλή την οποία μάχεται. Ο Χιούγκο Γουίβινγκ υποδύεται τον V, έναν θαρραλέο, χαρισματικό μαχητή της ελευθερίας που θέλει να εκδικηθεί αυτούς που τον παραμόρφωσαν. Ο Στίβεν Ρία υποδύεται τον ντετέκτιβ που ηγείται μιας απεγνωσμένης έρευνας να συλληφθεί ο V πριν ξεκινήσει επανάσταση.

Η ταινία είχε αρχικά προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 4 Νοεμβρίου 2005, μία μέρα πριν την 400ή επέτειο της Νύχτας του Γκάι Φωκς, αλλά καθυστέρησε μέχρι τις 17 Μαρτίου 2006. Παρά τα θετικά σχόλια που έλαβε από τους κριτικούς, ο Άλαν Μουρ, έχοντας ήδη απογοητευτεί με τις κινηματογραφικές μεταφορές των κόμικ του From Hell και The League of Extraordinary Gentlemen, αφού διάβασε το σενάριο του V for Vendetta αρνήθηκε να δει την ταινία και αποστασιοποιήθηκε από αυτή.

Η ταινία έχει θεωρηθεί από πολλές πολιτικές ομάδες ως μια αλληγορία της καταπίεσης από την κυβέρνηση, με ελευθεριακούς και αναρχικούς να την έχουν χρησιμοποιήσει για να προωθήσουν τις πεποιθήσεις τους. Οι ακτιβιστές που ανήκουν στην ομάδα Ανώνυμοι (Anonymous) χρησιμοποιούν την ίδια μάσκα του Γκάι Φωκς, που έγινε δημοφιλής από την ταινία, όταν εμφανίζονται δημοσίως σε πολλές εκδηλώσεις υψηλού προφίλ, μιμούμενοι μία από τις βασικές σκηνές της. Ο Λόιντ έχει δηλώσει: "Η μάσκα του Γκάι Φωκς έχει πλέον γίνει ένα κοινό εμπορικό σήμα και ένα βολικό πλακάτ για χρήση σε διαμαρτυρία κατά της τυραννίας - και είμαι χαρούμενος με τους ανθρώπους που τη χρησιμοποιούν, φαίνεται αρκετά μοναδικό, ένα πρότυπο της λαϊκής κουλτούρας να χρησιμοποιείται κατά αυτό το τρόπο".

Πλοκή

Τη δεκαετία του 2030, ο κόσμος είναι σε αναταραχή και σε πόλεμο, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο παραμένει σταθερό κάτω από το φασιστικό καθεστώς του κόμματος Νορσφάιρ. Πολιτικοί κρατούμενοι, ομοφυλόφιλοι και άλλοι ανεπιθύμητοι είναι φυλακισμένοι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η Ίβι Χάμοντ, μια κοπέλα που εργάζεται στο Βρετανικό Δίκτυο Τηλεόρασης, σώζεται από βιασμό των μελών της μυστικής αστυνομίας "Fingermen" από έναν μασκοφόρο εκδικητή γνωστό ως "V". Την οδηγεί σε μια στέγη για να παρακολουθήσει την καταστροφή του Κεντρικού Δικαστηρίου. Ο Νορσφάιρ εξηγεί το περιστατικό ως μια "επείγουσα κατεδάφιση" ενός δομικά ασταθούς κτιρίου, αλλά ο V διεκδικεί την ευθύνη καταλαμβάνοντας το τηλεοπτικό δίκτυο. Παροτρύνει τους πολίτες της Βρετανίας να ξεσηκωθούν κατά της κυβέρνησής τους και να τον συναντήσουν σε ένα χρόνο, στις 5 Νοεμβρίου, έξω από τη Βουλή, την οποία υπόσχεται να καταστρέψει. Η Ίβι βοηθά τον V να ξεφύγει αλλά η ίδια χάνει τις αισθήσεις της κατά τη διάρκεια.

Ο V πηγαίνει την Ίβι στο λημέρι του, όπου της λέει ότι πρέπει να μείνει κρυμμένη μέχρι την 5η Νοεμβρίου της επόμενης χρονιάς για την ασφάλειά της. Αφού μαθαίνει ότι ο V σκοτώνει κυβερνητικούς αξιωματούχους, δραπετεύει στο σπίτι του αφεντικού της, του κωμικού και παρουσιαστή Γκόρντον Ντίτριχ. Ως αντάλλαγμα της εμπιστοσύνης που του έδειξε, ο Ντίτριχ της αποκαλύπτει μια συλλογή από απαγορευμένα υλικά όπως ανατρεπτικούς πίνακες, ένα Κοράνι αντίκα και ομοφυλοφιλικές φωτογραφίες του Ρόμπερτ Μέιπελθορπ. Ο Ντίτριχ εξηγεί ότι πρέπει να κρύβει τις σεξουαλικές του προτιμήσεις ώστε να διατηρήσει την τηλεοπτική του καριέρα. Ο Γκόρντον παρουσιάζει μια υπερβολική σάτιρα της κυβέρνησης στην εκπομπή του και το σπίτι του δέχεται εισβολή, στην οποία ο ίδιος και η Ίβι συλλαμβάνονται. Η Ίβι φυλακίζεται και βασανίζεται για μέρες ώστε να παραχωρήσει πληροφορίες σχετικές με τον V. Η μόνη της παρηγοριά είναι οι σημειώσεις μιας άλλης κρατούμενης, της ηθοποιού Βάλερι Πέιτζ, η οποία συνελήφθη επειδή ήταν λεσβία.

Λένε στην Ίβι ότι θα την εκτελέσουν εκτός αν αποκαλύψει που κρύβεται ο V. Μια εξαντλημένη αλλά θαρραλέα Ίβι, τους λέει ότι προτιμά να πεθάνει. Σε αυτό το σημείο αποκαλύπτεται ότι η φυλάκισή της αλλά και οι βασανισμοί είχαν στηθεί από τον V ως μία άσκηση να την απελευθερώσει από τους φόβους της. Οι σημειώσεις όμως της Βάλερι ήταν αληθινές, οι οποίες είχαν περάσει στην κατοχή του V από την ίδια τη Βάλερι χρόνια πριν, όταν ήταν και οι δύο φυλακισμένοι. Παρ' όλο που αρχικά η Ίβι μισεί τον V για αυτά που της έκανε, συνειδητοποιεί ότι είναι ένα δυνατό άτομο. Φεύγει με την υπόσχεση να επιστρέψει στις 5 Νοεμβρίου.

Ο επιθεωρητής Φιντς, αρχηγός της Σκότλαντ Γιαρντ, ψάχνει να ανακαλύψει την πραγματική ταυτότητα του V και καταφέρνει να τον εντοπίσει πίσω σε ένα πρόγραμμα βιολογικών όπλων σε ένα κέντρο κράτησης για τους "κοινωνικά αποκλίνοντες" και τους πολιτικά διαφωνούντες στην πόλη Λάρκχιλ. Ο Φιντς τελικά συνειδητοποιεί ότι το πρόγραμμα, το οποίο διεύθυνε ο τότε-γενικός γραμματέας Άνταμ Σάτλερ, οδήγησε στη δημιουργία του "Ιού της Αγίας Μαρίς". Ο θάνατος 80.000 ανθρώπων και ο φόβος που ακολούθησε επέτρεψαν στο κόμμα Νορσφάιρ να κερδίσει τις εκλογές και να φιμώσει κάθε αντιπολίτευση, στρέφοντας το Ηνωμένο Βασίλειο σε ολοκληρωτικό καθεστώς.

Καθώς η 5η Νοεμβρίου πλησιάζει, ο V διανέμει χιλιάδες μάσκες Γκάι Φωκς. Η κίνηση αυτή προκαλεί χάος στο Ηνωμένο Βασίλειο και ο πληθυσμός αρχίζει να αμφισβητεί τον Νορσφάιρ. Την παραμονή της 5ης Νοεμβρίου, η Ίβι επισκέπτεται τον V, ο οποίος της δείχνει το γεμάτο εκρηκτικά τρένο που βρίσκεται σε ένα εγκαταλελειμμένο μετρό του Λονδίνου και με το οποίο σχεδιάζει να καταστρέψει τη Βουλή. Το αφήνει στην κρίση της Ίβι να αποφασίσει αν θα το χρησιμοποιήσει ή όχι, θεωρώντας ότι ο ίδιος δεν είναι ικανός να αποφασίσει. Ο V φεύγει για να συναντήσει τον Κρίντι, τον αρχηγό της μυστικής αστυνομίας, ο οποίος έκανε συμφωνία με τον V να του παραδώσει τον Σάτλερ με αντάλλαγμα ο V να παραδοθεί. Παρά το γεγονός ότι ο Κρίντι σκοτώνει τον Σάτλερ μπροστά στα μάτια του V, o V αρνείται να παραδοθεί και πυροβολείται από τους σωματοφύλακες του Κρίντι. Ο V επιβιώνει, εξαιτίας της θωρακισμένης του στολής και σκοτώνει τον Κρίντι και τους άνδρες του. Θανάσιμα τραυματισμένος επιστρέφει στην Ίβι και παραδέχεται την αγάπη του γι' αυτήν λίγο πριν πεθάνει στα χέρια της.

Καθώς η Ίβι τοποθετεί το σώμα του V στο τρένο, την ανακαλύπτει ο Φιντς. Έχοντας μάθει αρκετά για τη διαφθορά του Νορσφάιρ, ο Φιντς επιτρέπει στην Ίβι να στείλει το τρένο στον προορισμό του. Χιλιάδες Λονδρέζοι, όλοι φορώντας τις μάσκες του Γκάι Φωκς και άοπλοι, αρχίζουν πορεία προς τη Βουλή για να παρακολουθήσουν το γεγονός. Επειδή οι Σάτλερ και Κρίντι είναι νεκροί, ο στρατός υποχωρεί στο πρόσωπο της αστικής επανάστασης. Με τη συνοδεία της εισαγωγής "1812" του Τσαϊκόφσκι, η Βουλή και το Μπιγκ Μπεν καταστρέφονται καθώς η Ίβι και ο Φιντς παρακολουθούν. Ο Φιντς ρωτάει την Ίβι για την ταυτότητα του V και η Ίβι απαντάει "Ήταν όλοι μας".

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες

  • Χιούγκο Γουίβινγκ στο ρόλο του V
  • Νάταλι Πόρτμαν στο ρόλο της Ίβι Χάμοντ
  • Στίβεν Ρία στο ρόλο του Έρικ Φιντς
  • Τζον Χαρτ στο ρόλο του Καγκελάριου Άνταμ Σάτλερ
  • Στίβεν Φράι στο ρόλο του Γκόρντον Ντίτριχ
  • Τιμ Πίγκοτ-Σμιθ στο ρόλο του Πίτερ Κρίντι
  • Ρούπερτ Γκρέιβς στο ρόλο του Ντετέκτιβ Ντόμινικ Στόουν
  • Νατάσα Γουίγκτμαν στο ρόλο της Βάλερι Πέιτζ
  • Ρότζερ Άλαμ στο ρόλο του Λούις Πρόθερο
  • Τζον Στάντινγκ στο ρόλο του Επίσκοπου Άντονι Τζέιμς Λίλιμαν
  • Σίνιντ Κιούζακ στο ρόλο της Δόκτωρ Ντίλια Σάριτζ

 Κινηματογραφική Λέσχη του Φ.Ο.Υ 

Πάει Ταράτσα 2018-2019

"ΜΑΤΙΑ ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΛΕΙΣΤΑ"(1999)

σε σκηνοθεσία 

ΣΤΑΝΛΕΪ ΚΙΟΥΜΠΡΙΚ


Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου  21:00

 

Είσοδος ελεύθερη

 

Το Μάτια Ερμητικά Κλειστά (πρωτότυπος τίτλος: Eyes Wide Shut) είναι αμερικανική - βρετανική ερωτική ταινία θρίλερ, του 1999. Η σκηνοθεσία και η παραγωγή της ταινίας έγινε από τον Στάνλεϊ Κιούμπρικ. Πρόκειται για την τελευταία ταινία του σκηνοθέτη, καθώς πέθανε τέσσερις μέρες, αφότου παρουσίαζε την τελική μορφή της ταινίας στα στούντιο της Warner Bros.[3] Το σενάριο γράφτηκε από τον ίδιο και τον Φρέντερικ Ράφαελ, ωστόσο η έμπνευση του σεναρίου προέρχεται από το μυθιστόρημα Traumnovelle, του Άρτουρ Σνίτσλερ. Η ταινία διαδραματίζεται στη Νέα Υόρκη και περιστρέφεται γύρω από την περίεργη και επικίνδυνη περιπλάνηση του ιατρού Μπιλ Χάρφορντ, όταν μαθαίνει ότι η γυναίκα του σκέφτηκε να τον παρατήσει για έναν άλλον άντρα, ένα χρόνο πριν, καθώς και τη μεταξύ τους σχέση.

Ήδη απο τη δεκαετία του 1960 ο Κιούμπρικ ειχε αποκτήσει τα δικαιώματα για να γυρίσει μία ταινία βασισμένη στο μυθιστόρημα του Σνίτσλερ, καθώς το θεωρούσε ιδανική περίπτωση μετατροπής σε ταινία. Παρόλα αυτά, το εγχείρημα μπήκε σε εφαρμογή όταν ο σκηνοθέτης προσέλαβε τον Φρέντερικ Ράφαελ, ώστε να τον βοηθήσει με το σενάριο. Η ταινία κατά κύριο λόγο γυρίστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ υπάρχει και αναπαράσταση του Γκρίνουιτς Βίλατζ, που γυρίστηκε στα στούντιο Pinewood Studios. Η παραγωγή της ταινίας διήρκεσε πάρα πολύ καιρό, τόσο που κατέχει θέση στο βιβλίο Γκίνες στη σχετική λίστα, τα γυρίσματα κράτησαν 400 μέρες.

Το Μάτια ερμητικά κλειστά κυκλοφόρησε στις 16 Ιουλίου του 1999, μερικούς μήνες μετά το θάνατο του Κιούμπρικ. Η ταινία απέσπασε καλές κριτικές, και οι εισπράξεις της έφτασαν τα 162$ εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Ωστόσο, οι αρκετές σεξουαλικές σκηνές που περιλαμβάνει το κατέστησαν ακατάλληλο στις ΗΠΑ. Η με-κομμένες-σκηνές έκδοση της ταινίας κυκλοφόρησε σε DVD, HD DVD αλλά και Blu-ray.

Πλοκή

Ο Μπιλ και η Άλις Χάρτφορντ είναι ένα νεαρό ζευγάρι που ζει στη Νέα Υόρκη. Κάθε χρόνο προσκαλούνται σε ένα χριστουγεννιάτικο πάρτι ενός πλούσιου πελάτη του Χάρτφορντ, του Ζίγκλερ. Εκεί ο Μπιλ συναντά ένα πιανίστα, τον Νικ, παλιό συμφοιτητή του στην ιατρική σχολή, που όμως τα παράτησε εντελώς. Παράλληλα, η Άλις φλερτάρεται έντονα από έναν Ούγγρο καλεσμένο, καθώς και ο Μπιλ από δύο μοντέλα. Ωστόσο, ο Ζίγκλερ φωνάζει επειγόντως τον Μπιλ, γιατί μία κοπέλα, η Μάντυ, με την οποία έκανε σεξ, είχε χάσει τις αισθήσεις της λόγω ναρκωτικών. Η κοπέλα αυτή που είναι πόρνη σώζεται με τη βοήθεια του Μπιλ.

Το επόμενο βράδυ, το ζευγάρι κάνει χρήση μαριχουάνας και ξεκινούν έναν καυγά στο σπίτι τους, που έχει ως αφορμή τα φλέρτ της Άλις και του Μπιλ στο πάρτι του Ζίγκλερ. Η Άλις τον ρωτά γιατί δεν τη ζηλεύει και εκείνος της απαντά επειδή είναι η γυναίκα του και η μητέρα του παιδιού του. Τότε αυτή βάζει τα γέλια και του εκμυστηρεύεται ότι κατά τη διάρκεια παλιότερων διακοπών τους είχε σκεφτεί να τον απατήσει και να τον εγκαταλείψει φεύγοντας με έναν αξιωματικό. Ο Μπιλ μένει εμβρόντητος, ωστόσο χτυπά το τηλέφωνο, γιατί πέθανε ένας ασθενής του, και αναγκάζεται να φύγει αμέσως. Στο σπίτι τον περιμένει η κόρη του θανόντος, η Μάριον, η οποία φιλά τον Μπιλ και του λέει πως τον αγαπά και ότι θα παρατούσε τον αρραβωνιαστικό της για χάρη του. Η κουβέντα σταματά, όταν έρχεται στο σπίτι και ο Καρλ, ο αρραβωνιαστικός της Μάριον. Ο Μπιλ φεύγει για μια βόλτα στην πόλη.

Στη βόλτα του συναντά μία πόρνη, τη Ντόμινο, η οποία του προτείνει να ανέβει στο σπίτι της κι αυτός ανταποκρίνεται. Καθώς φιλιούνται, τηλεφωνεί η Άλις και ο Μπιλ αποφασίζει να μην κάνει τελικά σεξ μαζί της και να αποχωρήσει, αφού πρώτα της δώσει τα χρήματα που είχαν συμφωνήσει. Κατόπιν περνάει έξω από το κλαμπ, στο οποίο ο παλιός του φίλος του είχε πει ότι παίζει μουσική. Μπαίνει, τον συναντά και αρχίζουν να κουβεντιάζουν. Όταν η συζήτηση πηγαίνει στη δουλειά του Νικ στη Νέα Υόρκη, παρόλο που μένει στο Σηάτλ, ο Νικ του λέει πως στο μέρος που τον καλούν να παίξει πιάνο, του έχουν δεμένα τα μάτια. Εκείνη τη στιγμή, ο Νικ δέχεται ένα τηλεφώνημα και σημειώνει επάνω σε μία χαρτοπετσέτα τη λέξη Fidelio, η οποία πρόκειται για κωδικό / σύνθημα. Ο Μπιλ σκέφτεται να πάει σε αυτό το μέρος και ο Νικ του λέει πως το μόνο που πρέπει να κάνει είναι να μασκαρευτεί, αποφεύγοντας περαιτέρω λεπτομέρειες.

Ο Μπιλ βρίσκει ένα μαγαζί με κουστούμια, αλλά είναι κλειστό. Ξυπνά τον καταστηματάρχη κύριο Μίλιτς, και του προτείνει να ανοίξει το μαγαζί για 200 δολάρια παραπάνω από την τιμή ενοικίασης. Ζητά έναν μαύρο μανδύα με ερμίνα, παπούτσια και μάσκα. Ξαφνικά, ακούν φασαρία μες στο μαγαζί και ο καταστηματάρχης βλέπει τη νεαρή κόρη του με δύο Ιάπωνες σε πλήρως απρεπή κατάσταση και τους απειλεί ότι θα φωνάξει την αστυνομία. Παρόλα αυτά, ο Μπιλ εξυπηρετείται, παίρνει ένα ταξί και πάει στη διεύθυνση που του είχε δώσει ο Νικ. Αφού λέει στον ταξιτζή να τον περιμένει, βγαίνει έξω και λέει τον κωδικό σε δύο άτομα που είναι στην εξωτερική πύλη του κτήματος. Έπειτα, τον παίρνει ένα αμάξι και τον πάει στην έπαυλη. Πριν μπει σε μία αίθουσα, από όπου ακούγεται μουσική και ψαλμωδίες, βάζει τη μάσκα του...

Στη μεγάλη αίθουσα, ο Νικ παίζει πιάνο με κλειστά μάτια, ενώ στη μέση είναι ο αρχηγός μιας τελετής, με γυμνές γυναίκες γύρω του. Την τελετή παρακολουθούν άλλοι μασκαρεμένοι θεατές. Όταν οι γυμνές γυναίκες παίρνουν την άδεια / ευλογία από τον αρχηγό της τελετής, επιλέγουν ένα άντρα η καθεμιά τους, τον φιλάνε και πάνε στα ενδότερα. Έτσι επιλέγει μία κοπέλα και τον Μπιλ, η οποία του ψιθυρίζει πως δεν ταιριάζει στο μέρος αυτό και πως καλύτερα να φύγει γιατί κινδυνεύει, χωρίς να του πει το λόγο. Τότε εμφανίζεται ένας μασκαρεμένος άντρας και την παίρνει. Ο Μπιλ προχωρά στα ενδότερα, όπου διαδραματίζονται αρκετές σεξουαλικές πράξεις ανάμεσα στις γυναίκες και στους μασκαρεμένους. Κάποια στιγμή, η ίδια γυναίκα τον βρίσκει και τον προειδοποιεί ξανά, αλλά ένας τύπος τους διακόπτει πάλι, λέγοντας στον Μπιλ ότι τον περιμένει στην εξώπορτα ο οδηγός του ταξί.

Κατόπιν οδηγείται στην αίθουσα με τους μασκαρεμένους να βρίσκονται όλοι εκεί και να τον περιμένουν. Ο Μπιλ ρωτάται από τον τελετάρχη ποιος ήταν ο πρώτος κωδικός, της εξωτερικής πύλης, τον οποίο και ο Μπιλ του λέει, αλλά και ποιος ο δεύτερος, για να μπει στην έπαυλη, τον οποίο όμως δεν γνωρίζει. Έτσι, ο τελετάρχης τού λέει να αποκαλυφθεί βγάζοντας τη μάσκα του και να γδυθεί. Ξαφνικά, εμφανίζεται η γυναίκα που προσπαθούσε να τον σώσει και δηλώνει ότι επιθυμεί να τον λυτρώσει παίρνοντας αυτή τη θέση του. Ο Μπιλ αφήνεται ελεύθερος με την προειδοποίηση να μην αποκαλύψει σε κανέναν ό,τι είδε και άκουσε, να μην ερευνήσει το θέμα και να πάει στο σπίτι του. Όταν μπαίνει στην κρεββατοκάμαρά του, βλέπει την Άλις να κοιμάται και να γελάει στον ύπνο της. Αμέσως ξυπνάει και του αναφέρει ότι έβλεπε ένα ερωτικό όνειρο με όργια, παρόμοιο με το όργιο που έζησε ο Μπιλ, αλλά και με εκείνον, για τον οποίο είχε σκεφτεί να παρατήσει τον Μπιλ παλιότερα. Την άλλη μέρα ο Μπιλ πάει να βρει τον Νικ, που όμως λείπει από το ξενοδοχείο, όπου έμενε. Ο ρεσεψιονίστ τού λέει ότι ήρθε τα ξημερώματα και έφυγε με δυο περίεργους τύπους φοβισμένος, ενώ είχε και μία μελανιά στο πρόσωπο. Επίσης, του αναφέρει ότι ο Νικ προσπάθησε να του δώσει ένα φάκελο, αλλά οι άντρες το κατάλαβαν και τον πήραν. Έπειτα, ο Μπιλ πηγαίνει πάλι στην έπαυλη και του δίνουν από την εξώπορτα ένα απειλητικό σημείωμα. Παράλληλα, επιστρέφει και το κουστούμι του στο μαγαζί, η μάσκα όμως προς έκπληξή του λείπει. Εκεί βλέπει πάλι τους Ιάπωνες με την κόρη του Μίλιτς, ντυμένους αυτή τη φορά, και ο Μίλιτς λέει στον Μπιλ πως, όποτε το θελήσει, μπορεί να του δώσει οτιδήποτε χρειαστεί, υπονοώντας την κόρη του.

Ο Μπιλ, ο οποίος δεν έχει ξεχάσει τη σκέψη της γυναίκας του να τον παρατήσει για άλλον άντρα, παίρνει τηλέφωνο τη Μάριον, αλλά όταν το σηκώνει ο Καρλ, το κλείνει. Αργότερα πηγαίνει να βρει τη Ντόμινο για να της δώσει κι ένα δώρο, αλλά εκείνη λείπει. Τον υποδέχεται η συγκάτοικός της, η Σάλυ, και του λέει πως η Ντόμινο έμαθε ότι είναι οροθετική κι εξαφανίστηκε. Παρά τη διαχυτική στάση της φίλης της Ντόμινο απέναντι στον Μπιλ, αυτός σοκαρισμένος με τα άσχημα νέα για την Ντόμινο φεύγει. Περπατώντας στο δρόμο, αντιλαμβάνεται την παρουσία ενός άντρα που τον παρακολουθεί. Έτσι, αγοράζει μια εφημερίδα και μπαίνει σε μία καφετέρια. Στην εφημερίδα, που έχει στο εξώφυλλο τον συμβολικό τίτλο "τυχερός που είσαι ζωντανός", αναγράφεται ότι βρέθηκε νεκρό ένα νεαρό μοντέλο, με το όνομα Αμάντα Κάρραν, από υπερβολική δόση ναρκωτικών. Πηγαίνει στο νοσοκομείο, παριστάνοντας το γιατρό της, και ζητά να τη δει. Στο νεκροτομείο, συνειδητοποιεί πως ήταν η ίδια κοπέλα που είχε σώσει στο πάρτι του Ζίγκλερ, η Μάντυ. Αμέσως μετά, στο νοσοκομείο, ο Μπιλ δέχεται ένα τηλεφώνημα από τον Ζίγκλερ, ο οποίος ζητάει από τον Μπιλ να έρθει στο σπίτι του.

Ο Ζίγκλερ τού αποκαλύπτει ότι ήταν παρών εκείνη την οργιαστική νύχτα στην έπαυλη. Ρίχνει όλη την ευθύνη για το λάθος του Μπιλ να παρευρεθεί στην τελετή στον πιανίστα τον Νικ, τον οποίο, όπως ισχυρίστηκε, έστειλαν πίσω στο σπίτι του στο Σηάτλ. Επίσης, του επισημαίνει ότι όλα ήταν μία φάρσα, αφού η σκηνή κατά την οποία η κοπέλα προσφέρθηκε να θυσιαστεί για τον Μπιλ αποτελούσε θέατρο. Ο Μπιλ τον ρωτάει αν η κοπέλα αυτή είναι το νεκρό μοντέλο και μετά την καταφατική απάντησή του Ζίγκλερ, του ζητά να του εξηγήσει πώς βρέθηκε τελικά νεκρή, αλλά ο Ζίγκλερ φανερά ταραγμένος τον καθησυχάζει λέγοντας ότι ήταν λογικό, εφόσον ήταν μία ναρκομανής πόρνη. Ο Μπιλ επιστρέφει στο σπίτι του. Μπαίνοντας στην κρεβατοκάμαρα, βλέπει στο μαξιλάρι δίπλα στη γυναίκα του, η οποία κοιμάται, τη χαμένη μάσκα του. Βάζει τα κλάματα και εξιστορεί στη γυναίκα του όσα πέρασε εκείνη τη νύχτα. Την επόμενη μέρα πηγαίνουν για ψώνια με τη μικρή τους κόρη, όπως της είχαν υποσχεθεί. Καθώς το ζευγάρι κουβεντιάζει για το μέλλον του, η Άλις λέει στον Μπιλ ότι πρέπει να βάλουν πίσω τις περιπέτειές τους και να κοιτάξουν το μέλλον, είτε ήταν όλα ένα όνειρο είτε όχι. Του λέει ότι τον αγαπάει και ότι ένα πράγμα πρέπει να κάνουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Στην ερώτηση του Μπιλ ποιο είναι αυτό, η Άλις του απαντά αφοπλιστικά... "Να κάνουμε σεξ".

Ηθοποιοί

Σελίδα 1 από 14